FIBROmyNET

De site over fibromyalgie

Fibromyalgie - topics

Acceptatie

Hoe accepteer je een chronische levensveranderende aandoening?

Het accepteren van een chronische aandoening kan heel erg moeilijk zijn.  Misschien is het zelfs wel één van de grotere uitdagingen waar je voor komt te staan. Maar acceptatie kan zorgen dat je je leven weer kunt indelen zonder telkens overweldigd te worden door je beperkingen. En acceptatie geeft ruimte om ook weer leuke dingen in je leven te ondernemen, ondanks je beperkingen.

Maar hoe komt acceptatie tot stand? En hoe kan je acceptatie rijmen met de misschien (nog) altijd blijvende hoop op volledige genezing. Want als je je ziekte accepteert, geef je dan de hoop op dat je ooit weer gezond zult zijn?

Acceptatie is een proces. Het kost veel tijd om met het verlies van je gezondheid om te leren gaan en te wennen aan de veranderde omstandigheden. Je moet gaan erkennen dat je een lange termijn conditie hebt, waarschijnlijk voor de rest van je leven, in meer of mindere mate. Dit in plaats van proberen door te leven alsof er niets aan de hand is of te blijven zoeken naar een wonderbehandeling die alle klachten doet verdwijnen. Het is belangrijk om te erkennen dat je oude leven is vervangen door een leven met beperkingen. Om het simpel te zeggen. Negeer je ziekte niet, maar verwacht ook niet dat deze voor 100% zal verdwijnen.

Maar hoe doe je dat? Is dit niet veel makkelijker gezegd dan gedaan? Het helpt om te begrijpen dat acceptatie met vallen en opstaan zal gebeuren. Sommige dagen zullen makkelijk zijn, op andere dagen wordt de (valse) hoop, die je toch ongemerkt met je meedroeg, weer keihard de grond in geslagen. Allerlei heftige emoties zullen je leven beïnvloeden. Boosheid, angst, verdriet, jaloezie. Je zult zelfmedelijden hebben, proberen te ontkennen wat je hebt, eindeloos zoeken naar een wondermiddel en talloze malen, tegen beter weten in, toch weer een arts bezoeken of naar de zoveelste internetpagina surfen, zoekend naar een lichtpuntje.

Het is goed om onderscheid te maken tussen realistisch hoop hebben op verbetering en valse hoop op volledige genezing. Het laatste maakt dat mensen alles gaan proberen om toch maar beter te worden. Door een groep hier handig op inspelende mensen wordt hier heel veel geld mee verdiend. Het zoveelste wonderpilletje wordt gepromoot. Je zet er al je hoop op, je geeft weer geld uit en uiteindelijk blijkt dat het niet het beloofde resultaat geeft.

Maar wat is realistische hoop voor iemand met chronische pijn en vermoeidheid? Het is redelijk om te hopen dat er op een dag een goede behandeling zal worden ontwikkeld. Er wordt veel onderzoek verricht en de medische wetenschap staat niet stil! Maar het is ook realistisch om te geloven dat je manieren kunt vinden om jezelf beter te voelen. Medicijnen en zelfhulpstrategieën kunnen fibromyalgie niet genezen, maar zij kunnen helpen pijn en het ongemak verminderen, brengen stabiliteit en verminderen psychisch lijden. Realistische hoop hebben betekend dat je beseft dat er een manier is om het best mogelijke leven te krijgen onder de huidige omstandigheden.